حسين شيخ الاسلام از قديمي ترين ديپلمات هاي جمهوري اسلامي است كه سابقه معاونت سياسي و معاونت عربي-آفريقايي وزارت امور خارجه و سفارت ايران در سوريه را در كارنامه اجراييش دارد. او در گفتگو با يكي از سايت هاي نزديك به عوامل جريان فتنه به برخي شبهات پيرامون سوريه پاسخ داده و در واقع، سوال‌هاي جهت‌دار مصاحبه كننده را با پاسخ‌هاي دقيق و پرنكته خود رد كرده است.

فکر می‌کنید که اتفاقات سوریه چه تاثیری بر فلسطین خواهد داشت؟

آقای حافظ اسد خیلی خوب قضیه را توانست ببینید و تحلیل کند. دید که سرزمینش در اشغال اسرائیلی‌هاست و این امام است که محکم جلوی اسرائیل ایستادگی کرده، این امام است و ملت ایران است که شعار می‌دهد مرگ بر اسرائیل. خودش را متحد طبیعی ما دید و خیلی آمد کنار ما؛ و درست عکس آن، صدام؛ صدام رفت کنار اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها و جنگ را به ما تحمیل کرد و آقای اسد نقش بزرگ خودش را وقتی بازی کرد که صدام می‌خواست جنگ را عربی و فارس کند، جنگ کل عرب‌ها و ایران کند و آقای حافظ اسد با موضعی که کنار ما گرفت نگذاشت که جنگ به جنگ کل عرب‌ها و ایرانیان تبدیل شود. گفتش یک عربی هست مثل من که هنوز قضیه اسرائیل برایش قضیه اصلی است و من کنار اینهایی هستم که سفارت اسرائیل‌ را دادند دست فلسطینی‌ها، من کنار اینهایی هستم که دارند مرگ بر اسرائیل می‌گویند و من کنار اینهایی هستم که دارند امروز ایران و فردا فلسطین می گویند. همکاری او با ما در این جهت خیلی صادقانه بود اگر آقای حافظ اسد و بعد هم بشار اسد همکاری نمی‌کردند، حزب‌الله به این رشد نمی‌رسید و مقاومت به جایگاهی دست نمی‌یافت. الان محل امن فلسطینی‌های مقاومت سوریه است و حتی هنوز اینها در مصر جایگاهی ندارند. حماس دفتر و دستک‌‌ در مصر ندارند. خب آقای حافظ اسد و سوریه دارند تاوان این موضع‌گیری را الان پس می‌دهند، جدا از مسائل داخلی سوریه که الان مورد بحث ما نیست.

حتی با این حال اگر در شرایطی حکومت آقای اسد بیافتد، باز هم این به ضرر اسرائیلی‌ها خواهد بود؟

به اندازه‌ای که آقای اسد متضرر می‌شود، برد اسرائیلی‌ها است به خاطر اینکه به همان اندازه مقاومت و همان اندازه خط پشتیبانی از مقاومت تضعیف می‌شود. این کار داخل سوریه یک جنبه‌هایی دارد که خود آقای اسد به آن اعتراف کرد، اینکه در سوریه باید احزاب آزاد شوند، اراده مردم بیشتر متجلی شود در حکومت و انتخابات، انتخابات جدی‌تر و واقعی‌تر شود و همین‌هایی که آقای اسد خودش به آن رسید و اعتراف کرد و دارد تلاش می‌کند که به خواست مردم خودش پاسخ بدهد و این از جنبه رابطه مردم است با آقای اسد؛ ولی آن چیزی که مربوط به سیاست خارجی آقای اسد است از پدر خودش به ارث برده و اگر به او بگوییم «مدرسه اسد در سیاست منطقه‌ای خاورمیانه» اشتباه نکرده ایم. این سیاست باعث افتخار سوریه شد، حتی اخوان‌المسلمین سوریه وقتی دید که آقای اسد پشت قضیه غزه با آن قدرت ایستادگی کرد و اسرائیلی‌ها شکست خوردند، رسماً بیانیه داد و گفت که ما اختلافات داخلی‌ خودمان را کنار می‌گذاریم و در این موضوع از آقای اسد پشتیبانی می‌کنیم و اختلافاتمان را تا یک وقت نامعلومی منجمد می‌کنیم.

مگر مخالفان اسد در برابر صهیونیست ها از آقای اسد تند‌تر نیستند؟ در این سالها مرز سوریه امن‌ترین مرز برای اسرائیل نبوده؟

خیر. اشتباه نکنید، حتماً نبوده، امن‌ترین مرز نبوده. اولا ما برای اسرائیل مرزی نمی‌شناسیم.

نه، مرز سوریه مد نظرم بود.

مرز اردن و مرز مصر امن‌ترین مرز بوده. مرز مصر از مرز اردن هم امن تر بود، جنایت بیشتر‌تر بود و غزه را نابود کرد. چرا شما می‌گوید امن‌ترین مرز بوده؟ همین این تظاهرات که من عرض کردم از مرز سوریه اتفاق افتاد در روز نکبت؛ از جولان اتفاق افتاد، چه کسی گفته امن‌ترین مرز بوده؟

البته چنین اتفاقی قبلا سابقه نداشت.

بله حتماً سابقه داشته. هنوز در لبنان در حالت جنگ است، در صورتی که با مصر کمپ دیوید امضا کرد، یک عده آدم اسرائیلی هستند که این حرف‌ها را می‌زنند که مرز سوریه امن‌ترین مرز است! مصر زمان حسنی‌مبارک مرزش امن‌تر بود با اسرائیل یا آقای اسد؟ حسنی‌مبارک که مرزش مرز اسرائیلی بود با غزه؛ حتی با غزه چه برسد به اسرائیل. حسنی مبارک قرارداد امنیت بخشیدن به مرز اسرائیل را امضا کرد. اسرائیلی‌ها موضوع جولان را به کنیسه خودشان بردند که آن را جزو خاک خودشان اعلام کنند.