به نام خدا و خلق سبز ایران
اصغر جان، سلام!
حرفهایت را در باره حمایت از جنبش سبز با گوش جان شنیدم. علی رغم اینکه در حبس خانگی هستم، اما با استفاده از کبوتران سبز، اخبار در اختیارم قرارمی گیرد و می توانم اخبار را رصد کنم. حرفهای تو باعث شد که بار دیگر بفهمم جنبش نمرده است. جنبش در بین سینماگران، هنرمندان، سیاستمداران، کشاورزان، بزازان، طلا فروشان و….. هنوز زنده است و می تازد و می بالد.

جدایی نادر از سیمین تو به دنیا نشان داد که چقدر دروغ بد است و زشت! به مردمان ما ثابت کرد که همه باید دلشان برای ایران بتپد و در ایران بمانند و زندگی کنند. مانیفست جنبش سبز از سوی سیمین در جای جای فیلم تو بیان شد، او عشق به وطن را ترجیح داد، او می خواست در ایران بماند و در برابر نیروهای خودسر که فجایع می آفرینند(نظیر نادر) بایستد. فرزندان ایران زمین به داشتن مادرانی چون سیمین به خود می بالند. وقتی که دیدم در برلین جایزه خرس طلایی را به تو دادند فهمیدم که دنیای متمدن نیز پیام فیلم تو که همانا وارستگی از دروغ، حمایت از بنیان خانواده، وطن دوستی، عشق به میهن و… بود را دریافته است. امیدوارم روزی جایزه معتبر تمشک طلایی و دیگر چیزها به تو اعطا شود. از طرفی دیگر هنگامی که احترام تو را به هم میهنانت در اختتامیه جشنوراه فجر دیدم به داشتن نفراتی چون تو در جنبش سبز به خود بالیدم. تو با وجود اینکه مجبور بودی در پخش فیلمت برای خبرنگاران آلمانی در آلمان باشی، اما با تلفن خضوعت را اثبات کردی و با مردم خودت هنگام دریافت جایزه بین الملی فجر، تلفنی حرف زدی. مرحبا به ایران دوستی ات!

تو در جشنواره برلین با دست دادن با آن خانم سبز، یاد آزادمنشی خاتمی را برایمان زنده کردی و نشان دادی که جنبش سبز هیچ حد و مرزی نمی شناسد. البته جنبش سبز نیز یاران خود را تنها نمی گذارد، مردم خداجوی سبز در سایت IMDB ثبت نام کردند و به فیلمت با وجود اینکه هنوز بسیاری از آنها هنوز فیلم را ندیده بودند ولی به تو ایمان داشتند، رای دادند و آن را یکی از درام ترین فیلم های تاریخ سینما کردند. موج سبز سینماها را در برگرفت و باز این فیلم تو بود که پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران شد. اما در انتها لازم است بگویم، جنبش در لایه های مردمی نفوذ کرده و به مرور حاکمیت راستگویی و عشق حسینی را در ایران اعاده خواهد کرد.

دوستدار مردم خدا جو
میرحسین موسوی
سال ۱۳۹۰